Isaak en de tutters

Hij is vier, al een tijdje zelfs.  Groot genoeg om zonder tut, zonder fles te gaan slapen, zonder pamper zelfs.

Maar we kennen hem…  Hij houdt nogal van vaste gewoontes.  Ja, hij wil zich al eens groot tonen, en dan maakt hij wat vordering hier en daar, maar over’t algemeen…

Hoe fout waren wij!  Eergisterenmorgen kwam hij in ons bed liggen, en zei doodleuk: “hier is mijn tutje, ik heb geen tutje meer nodig hoor.”  Ik was van mening dat dit idee van korte duur zou zijn, maar later op de dag gaf hij ook nog zijn auto-tut aan de mama!

Met een bang hart bracht ik hem naar bed (och, als’t nodig is geven we hem gewoon zijn tut terug).  Maar niks hoor!  Zonder verpinken, zonder tut, en zonder snikken of zeuren heeft-ie tot 6:30 geslapen!

Houden zo!

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s